Kisisel gelisim, Meditasyon, Mizah

Temel ile Dursun, İstanbul'a yeni gelmişlerdir. İş bulamamaları nedeniyle, aç karınlarını doyurmak için Unkapanı Köprüsü üzerinde Haliç'in kirli denizinde balık tutmaya başlarlar. Temel atar oltasını, kısa bir süre sonra  eski bir postal ceker... Dursun'da atar oltasını.Kısa bir süre sonra o da  eski bir gömlek ceker. Temel bir daha atar oltasını.Kısa bir süre sonra bu defa da küçük bir tava ceker. Bunun üzerine bağırır : “Dursun! Hemen tüyelim burdan.Galiba aşağıda birileri oturuyor!...”

Temel hayvanları araştırma konusuna oldukça ilgi duymaktaymış. Bir gün bu merakını gidermek için laboratuarını kurarak çalışmalara başlamış. Örnek hayvan olarak bir pire almış. Çok hassas aletler ile bu işe başlayan Temel, eline çok hassas bir neşter alarak pirenin ayaklarının ucundan biraz kesmiş ve masanın üzerine bırakmış ve pireye: —zipla bakalım diye seslenmiş. Doğal olarak zıplayarak dolasan bir hayvan olan pire yarım yamalak da olsa zıplamış, Temel pireyi hemen yakalayarak ayaklarının tamamını yontmuş ve masanın üzerine tekrar bırakarak seslenmeye başlamış: — zipla bakalı, ula zıplasana, zıpla be hayvan. Fakat ayakları kesilen pireden hiçbir hareket yok..... Temel hemen kalemi kağıdı alarak raporu yazmaya başlamış: — Pire incelendi. Sonuç: "Pirenin ayakları kesilince kulakları duymamaktadır."

Bir grup turist, kendi aralarında konuşmaktadır. İngiliz, hidrojeni patlatacaklarını, Rus ile Amarikalı Ay ve Merih'i fethedeceklerini söylerler. Sıra bizim Temel'e gelince, “şu yakında, ha biz da Cüneşe cideceğuz” der. Böyle bir tasarıdan hiçbirisinin haberi yoktur. Hayretle sorarlar : “Nasıl olur? Henüz yıldızların keşfedilmediği evrende Güneşe gidebilmek, olacak şey değil!” “Peki o kadar sıcağa nasıl karşı koyabileceksiniz?” Bizim Karadenizli : “Hesabı sıkı yapılmıştır. Akşam serunluğunda cideceğuz da...”